شبانه ها

Tuesday, October 30, 2007

سفر ایستگاه

قطار می‌رود
تو می‌روی
تمام ایستگاه می‌رود

و من چقدر ساده‌ام
كه سال‌های سال
در انتظار تو
كنار این قطار رفته ایستاده‌ام

و همچنان
به نرده‌های ایستگاه رفته
تكیه داده‌ام!

هیچ‌وقت چندان با سروده‌های قیصر ارتباط برقرار نکرده‌ام.
اما نمی‌دانم چرا خبر مرگش ماتمی عجیب به جانم انداخت.

Labels: زمزمه های دلتنگی

-|- posted by Arman @ Tuesday, October 30, 2007

Sunday, October 07, 2007

تاملات نا‌به‌هنگام

دختر‌ها مثل اسب وحشی می‌مونن. اول باید رامشون کنی تا بهت سواری بدن.
ولی وقتی یکی رامشون کنه،‌ اون‌وقت دیگه به همه سواری می‌دن.

کاش عمر رو هم می‌شد مثل درجه مایکرو-ویو کم و زیاد کرد.

دخترها مثل غذای توی مایکرو-ویو اگه زیادی گرم بشن آب می‌ندازن.

کاش اسب‌ها رو هم می‌شد مثل دختر‌ها رام کرد.

اسب‌ها مثل مایکرو-ویو اگه زیادی باهاشون ور بری، رم می‌کنن.

مایکرو-ویو مثل دختر‌ها یه چیز تجملاتیه.

عمر مثل اسب وحشی می‌مونه. اول باید رامش کنی تا بهت سواری بده.
ولی اگه به جای تو یکی دیگه عمرتو رام کنه، فقط به همون سواری می‌ده.

Labels: زمزمه های دلتنگی, شبانه

-|- posted by Arman @ Sunday, October 07, 2007

About Me

Arman Eslambolchi
Journalist & Photographer

e-mail - contact

شب گردی ها

(آرشیو)