پیکر تراش پیرم و با تیشه‌ی خیال
یک شب تو را ز مرمر شعر آفریده‌ام
تا در نگین چشم تو نقش هوس نهم
ناز هزار چشم سیه را خریده‌ام

بر قامتت که وسوسه‌ی شستشو در اوست
پاشیده‌ام شراب کف آلود ماه را
تا از گزند چشم بدت ایمنی دهم
دزدیده‌ام ز چشم حسودان، نگاه را

تا پیچ و تاب قد تو را دلنشین کنم
دست از سر نیاز به هر سو گشوده‌ام
از هر زنی، تراش تنی وام کرده‌ام
از هر قدی، کرشمه‌ی رقصی ربوده‌ام

اما تو چون بتی که به بت ساز ننگرد
در پیش پای خویش به خاکم فکنده‌ای
مست از می غروری و دور از غم منی
گویی دل از کسی که تو را ساخت، کنده‌ای

هشدار‍! زانکه در پس این پرده‌ی نیاز
آن بت تراش بلهوس چشم بسته‌ام
یک شب که خشم عشق تو دیوانه‌ام کند
بینند سایه‌ها که تو را هم شکسته‌ام

بت‌تراش- نادر نادرپور- آذر 1336

Labels: زمزمه های دلتنگی

به نقل از سایت بازتاب :

کارت سوخت‌های ویژه برای اصلاح‌طلبان

دیروز دوم خرداد بود، امروز سوم خرداد است و احتمالا وقتی كه بخش‌هایی از این مطلب را به صورت شیر بی یال و دم و اشكم منتشر شود، چهارم خرداد خواهد بود و اصولا معلوم نیست شما كی این نوشته را بخوانید، ولی به هر حال، دیروز دوم خرداد 86 و دهمین سالگرد مرحوم دوم خرداد 76 بود. قاعدتا دیروز هم اتفاق خاصی نیفتاد، مگر این‌كه جمعی از اصلاح‌طلبان (كه این روزها معلوم نیست چرا دیگر از این‌كه «دوم خردادی» نامیده شوند، ابا دارند) دور هم جمع شدند و حسرت فرصت‌‌های گذشته را خوردند. سازمان بهینه‌سازی مصرف سوخت هم قرار شده به خاطر هشدار به مردم در مورد مصرف بی‌رویه سوخت، این روز را كه نماد فرصت‌سوزی است، از سال آینده به عنوان «عزای عمومی» اعلام كند. ضمنا مقرر شده تا اگر دری به تخته خورد و به مدد شاهكارهای بی‌نظیر تیم احمدی‌نژاد، مردم دوباره به اصلاح‌طلبان روی آورند و آنان را بر سر كار آورند، برای جلوگیری از فرصت‌سوزی بی‌رویه، تمام اصلاح‌طلبانی كه مسئولیتی به آنان واگذار شد، فرصت‌ها را بر اساس سهمیه و با كارت سوخت بسوزانند. البته در همین راستا، قرار شده است به بزرگانی چون خاتمی و كروبی، كارت سوخت بوئینگ تحویل داده شود!

Labels: انگولک

چند روز پیش فیلم «نقاب» را دیدم. ساخته‌ی کاظم راست‌گفتار و با حضور بازیگرانی چون امین حیایی، پارسا پیروزفر، محمدرضا شریفی‌نیا و گوهره خیر‌اندیش.
دیدنش به ندیدنش می‌ارزید. سرگرم کننده بود و خوش ساخت و به هر حال فیلم سبکی بود که می‌تواند کسالت یک عصر جمعه را بزداید.

ولی تبلیغ آشکار و واضح «دوبی» آن هم در فیلمی که در سینماهای ایران به نمایش در می‌آید و بیلبوردهای تبلیغاتیش تمام شهر را پر کرده به باور من بی‌انصافیست.

کاش ارشاد به جای توجه به لباس و رفتار بازیگران زن، به این نکته‌ها هم توجه می‌کرد.

هیچ نمی‌دانم که سرمایه‌گذار این فیلم چه کسی بوده و ماجرایی که می‌تواند هرجایی اتفاق بیافتد چرا در دوبی فیلم برداری شده است، اما سازندگان «نقاب» خواسته یا ناخواسته تماشاگر را به بازدید از «دوبی» ترغیب می‌کنند.

امارات متحده عربی بزرگترین دشمن ایران در خاورمیانه است. کشوری که صراحتا بر روی خاک ایران ادعا دارد.
این در حالی است که ایران یکی از بزرگترین شرکای تجاری این کشور است و به جرات می‌توان گفت که دوبی و شیخ نشین‌های امارات بدون حضور سرمایه گذاران، تاجران، گردشگران و دانشجویان ایرانی، برای ادامه حیات اقتصادی خود با مشکلاتی جدی درگیر خواهند شد.
حالا باید تبلیغ دوبی را در سینمای ایران هم ببینیم.

از دیالوگ های فیلم جایی هست که پارسا پیروز فر به امین حیایی یک همچون چیزی می‌گوید :" چرا برای استراحت چند روزی نریم دوبی ؟ حسابی خوش می‌گذره، همه چیز هم آزاده!!"
بعد هم یک کلیپ چند دقیقه‌ای پخش می‌شود که این‌دو مشغول خوش‌گذارنی در دوبی هستند. بیشتر ماجرا هم بدون آنکه نیازی باشد، در دوبی فیلم‌برداری شده و در لابه‌لای ماجرای فیلم، تماشاگر ایرانی با زیبایی‌ها و جذابیت‌ها این شیخ نشین آشنا می‌شود.

این درست نیست. اشتباه می‌کنم؟

Labels: ساز مخالف

فتنه‌ها در سر دین و وطن است – این دو لفظ است که اصل فتن است
صحبت دین و وطن یعنی چه ؟ - دین تو موطن من یعنی چه ؟
همه عالم همه کس را وطن است – همه‌جا موطن هر مرد و زن است
چیست در کله‌ی تو این دو خیال – که کند خون مرا بر تو حلال

نمی دانم ایرج میرزا، این شعر را دقیقآ در چه تاریخی سروده است، اما مسلم این است که ایرج میرزا تا سال ١٣٤٣ هجری قمری برابر با ١٩٢٤ میلادی،‌ بیشتر زندگی نکرده است.
یعنی اگر فرض کنیم که ایرج میرزا این شعر را در آخرین روز زندگی‌اش سروده است، می‌توان نتیجه گرفت چنین اندیشه‌ای (که امروزه زیاد هم هوادار دارد) هشتاد و سه سال پیش در ایران وجود داشته است. یعنی سال‌ها قبل از آغاز جنگ جهانی دوم که تازه بعد از آن چنین اندیشه‌هایی در اروپا رواج پیدا کرد.

جالب است بدانید جان لنون، ترانه معروف تصور کن (Imagine) را در سال ١٩٧١ میلادی اجرا کرده است. یعنی چهل و هفت سال بعد از مرگ ایرج میرزا !

حالا جان لنون پیامبر صلح و آزادی است یا ایرج میرزا دیگر نمی‌دانم.

Labels: شبانه

ایرانی‌ها بزرگ‌ترین و شلوغ‌ترین نمایشگاه کتاب دنیا را دارند، اما آمار کتاب‌خواندن آن‌ها از تمام دنیا پایین تر است.

ایرانی‌ها در بزرگترین نمازخانه دنیا، بزرگ‌ترین نمایشگاه کتاب دنیا را برگزار می‌کنند ولی هیچ کدامشان نه نماز می‌خوانند و نه کتاب.

ایرانی‌ها به شدت به نمایشگاه کتاب علاقه دارند، این علاقه آن‌قدر زیاد است که اگر در نمایشگاه اغذیه فروشی نباشد، کسی به آن‌جا سر نمی‌زند.

Labels: آداب ایرانی