چند روز پیش فیلم «نقاب» را دیدم. ساخته‌ی کاظم راست‌گفتار و با حضور بازیگرانی چون امین حیایی، پارسا پیروزفر، محمدرضا شریفی‌نیا و گوهره خیر‌اندیش.
دیدنش به ندیدنش می‌ارزید. سرگرم کننده بود و خوش ساخت و به هر حال فیلم سبکی بود که می‌تواند کسالت یک عصر جمعه را بزداید.

ولی تبلیغ آشکار و واضح «دوبی» آن هم در فیلمی که در سینماهای ایران به نمایش در می‌آید و بیلبوردهای تبلیغاتیش تمام شهر را پر کرده به باور من بی‌انصافیست.

کاش ارشاد به جای توجه به لباس و رفتار بازیگران زن، به این نکته‌ها هم توجه می‌کرد.

هیچ نمی‌دانم که سرمایه‌گذار این فیلم چه کسی بوده و ماجرایی که می‌تواند هرجایی اتفاق بیافتد چرا در دوبی فیلم برداری شده است، اما سازندگان «نقاب» خواسته یا ناخواسته تماشاگر را به بازدید از «دوبی» ترغیب می‌کنند.

امارات متحده عربی بزرگترین دشمن ایران در خاورمیانه است. کشوری که صراحتا بر روی خاک ایران ادعا دارد.
این در حالی است که ایران یکی از بزرگترین شرکای تجاری این کشور است و به جرات می‌توان گفت که دوبی و شیخ نشین‌های امارات بدون حضور سرمایه گذاران، تاجران، گردشگران و دانشجویان ایرانی، برای ادامه حیات اقتصادی خود با مشکلاتی جدی درگیر خواهند شد.
حالا باید تبلیغ دوبی را در سینمای ایران هم ببینیم.

از دیالوگ های فیلم جایی هست که پارسا پیروز فر به امین حیایی یک همچون چیزی می‌گوید :" چرا برای استراحت چند روزی نریم دوبی ؟ حسابی خوش می‌گذره، همه چیز هم آزاده!!"
بعد هم یک کلیپ چند دقیقه‌ای پخش می‌شود که این‌دو مشغول خوش‌گذارنی در دوبی هستند. بیشتر ماجرا هم بدون آنکه نیازی باشد، در دوبی فیلم‌برداری شده و در لابه‌لای ماجرای فیلم، تماشاگر ایرانی با زیبایی‌ها و جذابیت‌ها این شیخ نشین آشنا می‌شود.

این درست نیست. اشتباه می‌کنم؟

Labels: ساز مخالف