 آقاجان مجبور نیستید که این همه بودجه خرج برگزاری جشنواره کنید.این پول زبان بسته را بدهید به آن بندگان خدا که ماه هاست از شما طلب دارند.
جشنواره تئاتر فجر هم شده مثل یک مرداب که ارابه کهنه تئاتر هرسال باید با هر مشقتی شده از آن عبور کند.
آخر چه لذتی دارد که برویم به تماشای نمایشهای بنشینیم که تا همین چند ماه پیش روی صحنه بودند ؟
مثلآ اگر می خواستم عمرم را تلف کنم و شاهکار انکار ناپذیر آقای هادی مرزبان را ببینم که همین هفته پیش می رفتم این کار را می کردم.مگر خون کسانی که به جشنواره می روند رنگین تر است ؟ یا اگر سینه چاک نمایش خارق العاده «قصه تلخ طلا» بودم که یک ماه در همین پاییزی که گذشت وقت داشتم تا در تالار چهارسو صد و پنج دقیقه عذاب بکشم.
سخت بود جشنواره را با نمایش های جدید برگزار کنید، خوب درش را تخته می کردید.آیه آسمانی آمده مگر که هرسال یک افتضاح خوش رنگ و لعاب برگزار کنید ؟
این فرنگی های زبان نفهم را هم آواره نمی کردید. گمرک را هم به درد سر نمی انداختد که لای تخته پاره های آنها را بگردد، شاید بخواهند تجهیزات جاسوسی وارد کنند و راز پیشرفت های انکار ناپذیر تئاتر ایران را بدزدند!
تازه لازم نبود حالیشان کنید که اینجا تئاتر حساب و کتاب دارد و زن و مرد نامحرم نمی توانند هر غلطی دلشان خواست روی صحنه انجام دهند.
هی مادام، دامن اگر می پوشید، بلند باشد، وقتی هم چرخ می زنید، بالا نرود، حوصله نداریم جشنواره تئاتر ایران زمین تکرار شود.
هی موسیو، در این صحنه صورتتان را عقب تر بگیرید، دست هم به این سلیطه نزنید.مترجم، لطفآ «سلیطه» را «بانوی محترم» ترجمه کن.برای روابط بین الملل و پولیتیک فرهنگیمان ایراد دارد.
این سیرک بین المللی را جمع کنید.به شرافت آرتور میلر قسم، بازار دست فروشان چهارراه ولی عصر از جشن پاره شما گرم تر است!
امسال هیچ نمایشی ندیدم و نمی بینم. ترجیح می دهم یک قست «باغ مزخرف» مهران مدیری را چهار بار پشت هم تماشا کنم، اما یکی از نمایش های جشنواره را نبینم.
پس از فحش: این فحاشی ها که خواندید (یا شاید خوانده باشید) از سر عصبانیت بود، انگشت شمار نمایش های خوبی هم امسال در جشنواره شرکت دارند که البته اکثرآ در ماه های گذشته روی صحنه بوده اند!
Labels: تئاتر, ساز مخالف |
