نمایش طناب را می توانید هر شب ساعت 19 در تالار سایه تئاتر شهر تماشا کنید.
راستش من به خاطر علاقه ای که بازی علا محسنی دارم به دیدن این نمایش رفتم.
علا، همان بازیگر نقش «گنده لات» است در نمایش «بی شیر و شکر» به کارگردانی حمید امجد و همین طور نقش «پالتو پوش» در آخرین نمایش بهرام بیضایی-مجلس شبیه...-.(فکر کنم فهمیده باشید که همیشه نقش های ترسناک بازی می کند، شاید به همین علت است که به او می گویند گنده لات تئاتر ایران)

اما نکته های جالبی در این نمایش بود که افکار نیچه در مورد «انسان برتر» را تصویر می کرد.
باید بگویم به عقیده من نمایشنامه نویس، تقریبا هیچ چیز از نیچه نمی دانسته.تنها جمله هایی از او را شنیده و در نمایشنامه اش به کار بسته است.
اما همین هم می تواند یک نمایش را جذاب کند.
علاوه بر آن، بازی رحیم نوروزی هم تحسین برانگیز بود.
حسابی قلقلک شده ام که با کارگردان نمایش (علی محمد رحیمی) یک گفتگویی علم کنم.اما متاسفانه روزنامه کارگزاران که در حال حاضر تنها رسانه مکوتبی است که من پیرامون تئاتر با آن همکاری دارم، احتمالآ علاقه ای به انتشار یک مصاحبه سنگین، پیرامون عقاید نیچه و نمایش «طناب» نخواهد داشت.کارگزاران نوشته هایی را می پسندد که مانند قند در دهان آب شوند.

به هر حال اگر رفتید و «طناب» را دیدید و خوشتان نیامد، من هیچ مسوولیتی نمی پذیرم! از آن دسته نمایش هایی است که هرکسی با آن ارتباط برقرار نمی کند.(نمی گویم خاص پسند است، یا نمی خواهم بگویم هرکسی نمی تواند نمایش را درک کند.تنها می گویم شاید هرکسی نتواند ارتباط برقرار کند و این به معنی ستایش یا نکوهش نمایش نیست.فقط یک جمله خبریست.)

پس از تحریر؛ پاسخ علا محسنی به نوشته من: آقا "گنده لات تئاتر ایران"؟!! من به خدا صدام فقط کلفته وگرنه گردنم از مو باریکتره! خلاصه این لقب خیلی از سرم زیاده که خاک پای تموم تئاتری ها هست.
پاسخ مجدد من به علا: شکست نفسی می فرمایید آقای روبرت

عکس : رئوفه رستمی، ایران تئاتر

Labels: تئاتر