چنین تعلیم می دهم: گله در پی آن است که از یک سنخ صیانت کند و از خود در هر دو جانب دفاع به عمل بیاورد؛ هم علیه آنهایی که از آن (گله) انحراف جسته اند و هم علیه کسانی که بر فراز سر آن قد بر می افرازند.گرایش گله متوجه سکون و صیانت است و هیچ چیز آفریننده در آن نیست. جانور گله ای، طبیعت گله ای را بزرگ می دارد و آن گاه احساس آسایش می کند.بدین ترتیب «اخلاق» سر بر می آورد.اما نفرت گله از حقیقت جویان را تماشا کنید. -ویلیم فریدریش نیچه-اراده قدرت-بخش دوم از کتاب دو-گله-ترجمه مجید شریف- Labels: شبانه |
