«بازگشت به خان نخست» ، یک اجرای واقعی بود. یک تئاتر.
این عنوان کمی نیست و روی هر چیزکی نمی توان نام «تئاتر» نهاد.«رضایی راد » را نمی شناسم، اما می دانم نباید او را دست کم گرفت.
علاوه بر کارگردانی، بازی ها هم حرف نداشت. یعنی بازیگران برجسته ای را جمع کرده بود و الحق حسابی هم ازشان کار کشیده بود که حیف نشوند!
بنده جسارتآ عنوان برترین بازیگر زن این روزهای تئاتر ایران را به «نگار عابدی» پیش کش می کنم.
«دوست گل» خودم هم که دیگر قند و نبات. هرگز نه قصد و نه علاقه ام بر این است که بیهوده از کسی یا چیزی تمجید کنم.
«بازگشت به خان نخست»، یک «تئاتر» بود.من را هم با تئاتر شهر آشتی داد.(بعد از اتمام زود هنگام «آواژیک» با تئاترشهر قهر بودم، دلم می خواست دوباره نمایش را ببینم، اما تمام اش کردند.)
عکس:ایران تئاتر
(راستی ایران تئاتر، نام نمایش را اشتباه نوشته است، «خان نخست» درست است، نه «خوان نخست»)
شب گردی ها (یک شب زرد دیگر، حرفی است؟) :
پایان هری پاتر – یکی از دغدغه های من این است که بلایی سر رولینگ بیاید و نتواند مجموعه هری پاتر را به پایان برساند.
پاسخ رییس سایت بی-بی-سی فارسی به سوالات – ببینید در این متن چقدر از کلمات بی طرفانه و منصفانه و... استفاده شده است.ok جناب، ما باور داریم بی-بی-سی بی طرف است.
علی پروین کناره گیری کرد – آخیش.
می توانید به این آدرس ها نامه بنویسید و آمادگی خود را برای ازدواج اعلام کنید – این هم هدیه شبانه ها به خوانندگانش!
آقای خاتمی آن 200 سایت را اگر بکنید 200 میلیون، بازهم کافی نیست - 372 میلیون صفحه پورنو بر روی اینترنت وجود دارد و جستجوی مسائل سکسی 25% کل جستجو ها را تشکیل می دهد.(من هنوز از آن حرف خاتمی دل چرکینم گویا، چه کنم؟) Labels: تئاتر |
