فوتبال را دوست دارم.از نوجوانی هم دوستش داشتم. خوب می دانم هیجانش کاذب است.خودمان را گول می زنیم فقط برای اینکه خوش باشیم. اما مگر وقایع با اهمیت زندگی چیز دیگری است ؟ مگر در آنها خودمان را گول نمی زنیم؟ بیشتر از همیشه به این جمله اعتقاد دارم :"انسان راستین طالب دو چیز است.بازی و خطر" مثلآ اگر جورج بوش با این ثروتش نمی آمد سراغ ریاست جمهوری چه می شد؟ می رفت در مزرعه اش زندگی می کرد برای خودش. بعد که رییس جمهور شد، اگر سراغ آتش بازی نمی رفت چه ؟ به خدا چیزی نمی شد. حالا ما رییس جمهور آمریکا نشدیم که لشکر کشی کنیم به عراق؛ فوتبال که می توانیم بنشینیم نگاه کنیم. یک به پنج روی قهرمانی آلمان شرط می بندم، به حساب تیخ ماهی.
«Heidi Klum» مدل برجسته آلمانی– این بازی خطرناک از من دعوت کرد به عنوان پارتنرش بروم میهمان ویژه مراسم باشم، وقت نداشتم، تنها رفت.-فمینیست ها کامنت نگذارند، شوخی کردم جان هیدی-
