بهترین خبر همین حضور تو شصت و هفت سال پیش از این، در پنجم دی ماه ۱۳۱۷، مردی زاده شد که ادبیات و هنر نمایشی ایران را اگر نگوییم متحول کرد، دست کم زنده نگاه داشت تا به دست امروزیان برسد. مردی که در نزدیک به پنج دهه آفرینش ادبی، قدم به راه بزرگان باستان گذاشته و نامش را در میان خوبان پارسیگوی به ثبت رسانیده است.
تا به کی تصمیم داریم در مورد زندگان سکوت کنیم و تا مویی از سر هنرمندی کم شد ناگهان به یادش بیافتیم؟ بهرام بیضایی زنده است.راستا و استوار همچون پدر سپید مویی بر سر ادبیات و هنرهای نمایشی ایران. «ادامه مطلب» از زنده کشان مرده پرست نباشیم.بیضایی زنده است.قدرش بدانیم.
در تنظیم مطلب بالا از از «این نوشته» فرزانه، بسیار کمک گرفتم.دمش گرم و سرش سبز و پیمانه اش لبریز.
شب گردی ها (این بار نزدیک صبح گردی هاست البته) :
پیام سال نو میلادی ملکه بریتانیا – جیگرشو.
معاون رییس جمهور : دوره اسلامگرایی به پایان رسیده است – دوره معاونت شما نیز هم.
یک نماینده مجلس : سوئد برای ما ناز می کند – کرشمه چطور ؟ (ستون سمت چپ، خبر سوم).
این نمایش را از دست ندهید – مخصوصا که دوست گل خودم هم در آن بازی می کند.
جشن ققنوس پرانی نزدیک است – حتمآ بروید، فقط دعاکنید که پشت درهای بسته نمانید.
Labels: تئاتر |
