یک فیلم ضبط شده ی ویدیو را در نظر بگیرید.انسانک هایی داخل فیلم وجود دارند و کارهایی انجام می دهند.من می توانم با یک فشار انگشت سرعت افعالشان را دو برابر کنم.آنها همه ی آن کارها را انجام می دهند ، اما با دو برابر سرعت.همچنین می توانم سرعت زندگی آنها را نصف کنم.آنها متوجه هیچ چیز نخواهند شد ، چون وقتی من سرعت حرکاتشان را عوض می کنم ، سرعت چرخش عقربه های ساعتشان نیز عوض شده است.پس آنها هرگز چیزی نمی فهمند.تا وقتی که درون زمان هستیم ، درکی از آن نداریم.مثل آدمک های فیلم. بقیه ابعاد هم بهتر از این نیستند. به قول بهادر، اگر فردا صبح از خواب بیدار شویم و همه چیز نیم متر بلند تر شده باشد ، ما هرگز به این تغییر پی نخواهیم برد.چون خطکش هایمان نیز نیم متر بزرگ شده اند . خودمان هم نیز …
چون نیست حقیقت و مجاز اندر دست
نتوان به گمان و شک همه عمر نشست
هان تا ننهیم ساغر و باده ز دست
در بی خبری ، مرد چه هشیار وچه مست … |
