عصر امروز در تاکسی به سمت خانه می آمدم ، رادیوی ماشین روشن بود و برنامه ی جالبی داشت. تاریخچه ای از فمینیسم و برابری طلبی زنان اروپا در قرن نوزدهم پخش می کرد. یک گوینده زن و یک گوینده مرد به تناوب سخن می گفتند و موسیقی مهیجی نیزضمیمه می شد. لحن گفتارشان بسیار ساده بود و با کلمات قابل درکی سخن می گفتند . ابتدا به نظرم جالب و شنیدنی آمد . عجیب بود که در رادیو به چنین مسائلی پرداخته شود. اما وفا مجوی ز ... چیزی نگذشت که لحن گویندگان تغییر کرد . گویا نویسنده به اندازه کافی فروتنی کرده بودو اکنون نوبت ریختن زهر بود. تا جایی که گوینده ی زن با لحن نیش داری که در صدا و سیما بسیار معمول است می گفت : این گروه ها تا جایی پیش رفتند که خود فروشی را حق زن دانستند وروسپیگری و فحشا را رواج دادند! و گوینده مرد ادامه می داد که کنوانسیون حقوق زنان اولین جایی بود که فمینیست ها شکست خوردند و قوانینی گاه بر خلاف خواسته هایشان تنظیم شد.(نقل به مضمون)

اما ما باید بیشتر به این موضوعات بپردازیم. بسیار بسیار بیشتر.
این را زمانی احساس کردم که راننده تاکسی من بوق زنان از کنار اتوموبیلی رد شد و راننده ی زن خودروی کناری در حالی که چشمانش گرد شده بود دستانش را محکم به روی فرمان فشار داد و در مقابل کلمات زشتی که شنید ، تنها اخم کرد.
همین یک موضوع به تنهایی بسیار جای مطالعه دارد. ساعتها می توان پیرامون آن گفت و گو کرد و به باور من بررسی رفتار بانوان در چنین شرایطی بسیار حیاتی تر از تلاش برای ورود زنان به استادیوم فوتبال است.
مشکل اینجاست که آن زن (به عنوان یک زن نه به عنوان یک انسان) زشت می داند که سرش را از شیشیه بیرون بیاورد و پاسخ ناسزاهای راننده دیلاق تاکسی را بدهد.
من نمی گویم پاسخ دادن ناسزا راهکار مناسبیست اما خودداری از این کار به خاطر زن بودن ، درست نیست.

شاید اگر راننده ی خودرویی که از آن صحبت می کنم مرد بود ، چند برابر چیزی که شنید تحویل راننده لمپن تاکسی می داد و سپس با کمال خونسردی دور می شد. بدون آنکه چشمانش گرد شود و دستانش بلرزد.

من به تنهایی چندین سناریو را بررسی کردم از رفتاری که آن زن جوان می توانست نشان دهد.
در یکی از سناریو های من کار به جایی می رسد که راننده ی تاکسی ته سیگار را از روی لبش تف می کند و راه را بر روی زن جوان می بندد و از ماشین پیاده می شود .
اما در سناریوی دیگری تمام رانندگان تاکسی می دانند که اگر به زن جوانی بی احترامی کنند ، بی پاسخ نخواهد ماند ، بنابراین بیشتر مراعات می کنند.