آسمان

سکوت تو آسمانیست

...که کوه بغض من در آن روییده

برق نگاه

در چشمان تو چیست؟

که طپش ِسینه ام

در آن ضربان می گیرد

و می گیرد نفس ِ بر نیامده ام را از کام

عشق

در چشم تو

درخشش زیباییست

بیست و هفت اسفند

اشک

چرا گریه نمی کنی برایم؟

من اشک هایم را به تو دادم

و تو

...باز اشکهایم را به من

بیستو هفت اسفند

دریا

ماهیهای کوچک لغزان

از میان دستم می سرند

و

...نه به چنگ....نه به دندان

در دست تو اما

در یای بزرگیست

که یک قطره اش حتی

از لای انگشتان بازت

نمی چکد

بیست و هفت اسفند هشتادو سه