لکه
تصویر تو
گوشه ی تاریک مردم چشمم می لغزد
لرزان و نحیف
به آدمی می ماند هنوز
لکه ای که محو می شود،
از پس آخرین نفسهای این شب
تو کوچک شده ای یا من بزرگ
که می توانم اینگونه
با اشکی
از دیده
بچکانمت؟
گوشه ی تاریک مردم چشمم می لغزد
لرزان و نحیف
به آدمی می ماند هنوز
لکه ای که محو می شود،
از پس آخرین نفسهای این شب
تو کوچک شده ای یا من بزرگ
که می توانم اینگونه
با اشکی
از دیده
بچکانمت؟
بیست و هشت بهمن هشتادو پنج
ارسال توسط آسیه در
2:08 AM
3 نظر:
Dorood
besyar zibast sherhayat. shad bashi!
بسيار زيبا و هنرمندانه...
تصویر تو
گوشه ی تاریک مردمک چشمم می لغزد
...
زیبا بود
ارسال يک نظر
پيوندهای مربوط به اين پيام:
ايجاد يک پيوند
<< صفحه اصلی